Jakie są główne typy technologii ekranów dotykowych stosowanych w komputerach z panelem dotykowym i czym się różnią?

Trzy dominujące technologie dotykowe w komputerach z panelem dotykowym to rezystancyjna, pojemnościowa i podczerwień.

Rezystancyjne ekrany dotykowe składają się z dwóch elastycznych warstw oddzielonych niewielką szczeliną. Po naciśnięciu (palcem, rysikiem lub dłonią w rękawiczce) warstwy stykają się, rejestrując dotyk. Są ekonomiczne, bardzo odporne na kurz i ciecze i można je używać z dowolnym przedmiotem, co czyni je idealnymi do zastosowań przemysłowych, w których występują ciężkie zanieczyszczenia. Oferują jednak niższą przejrzystość optyczną i obsługują tylko wprowadzanie jednym dotknięciem.

Pojemnościowe ekrany dotykowe, najczęściej projektowane pojemnościowe (PCAP), wykorzystują siatkę elektrod, które wykrywają właściwości elektryczne obiektu przewodzącego (np. ludzkiego palca). Obsługują gesty wielodotykowe, charakteryzują się doskonałą jasnością i wyrazistością oraz dużą responsywnością. Stanowią standard w urządzeniach konsumenckich, są jednak droższe i mogą być mniej niezawodne w środowiskach mokrych lub w przypadku stosowania grubych rękawic, chociaż obecnie dostępne są specjalistyczne rękawice i ulepszone czujniki.

W ekranach dotykowych na podczerwień (IR) wokół ramki znajduje się szereg diod elektroluminescencyjnych i fotodetektorów. Przerwanie siatki podczerwieni wykrywa dotyk. Technologia podczerwieni zapewnia doskonałą klarowność optyczną, obsługuje wielodotyk i działa z dowolną metodą wprowadzania danych, w tym w grubych rękawicach. Jego głównymi wadami są wyższy koszt, wrażliwość na zakłócenia światła otoczenia i podatność na zabrudzenia gromadzące się na ramce.