انواع اصلی فناوری های صفحه لمسی استفاده شده در رایانه های شخصی پنل لمسی چیست و تفاوت آنها چیست؟

سه فناوری لمسی غالب در کامپیوترهای لمسی، مقاومتی، خازنی و مادون قرمز هستند.

صفحات لمسی مقاومتی از دو لایه انعطاف پذیر تشکیل شده اند که با یک شکاف کوچک از هم جدا شده اند. هنگامی که فشار اعمال می شود (با انگشت، قلم یا دستکش)، لایه ها با هم تماس پیدا می کنند و یک لمس را ثبت می کنند. آنها مقرون به صرفه هستند، در برابر گرد و غبار و مایعات بسیار بادوام هستند و می توان آنها را با هر جسمی کار کرد، که آنها را برای محیط های صنعتی با زباله های سنگین ایده آل می کند. با این حال، وضوح نوری کمتری را ارائه می دهند و فقط از ورودی تک لمسی پشتیبانی می کنند.

صفحه نمایش های لمسی خازنی، که معمولاً از نوع خازنی پرتاب شده (PCAP) هستند، از شبکه ای از الکترودها استفاده می کنند که خواص الکتریکی یک جسم رسانا (مانند انگشت انسان) را حس می کند. آنها از حرکات چند لمسی پشتیبانی می کنند، روشنایی و وضوح بالایی دارند و بسیار پاسخگو هستند. آنها استانداردی برای دستگاه های مصرف کننده هستند اما گران تر هستند و در محیط های مرطوب یا با دستکش های سنگین می توانند کمتر قابل اعتماد باشند، اگرچه دستکش های تخصصی و سنسورهای پیشرفته اکنون در دسترس هستند.

صفحات لمسی مادون قرمز (IR) مجموعه ای از دیودهای ساطع کننده نور و آشکارسازهای نوری را در اطراف قاب قرار می دهند. قطع شدن شبکه مادون قرمز لمس را تشخیص می دهد. فناوری IR شفافیت نوری عالی را ارائه می دهد، از چند لمسی پشتیبانی می کند و با هر روش ورودی از جمله دستکش های ضخیم کار می کند. معایب اصلی آن هزینه بالاتر، حساسیت به تداخل نور محیط و آسیب پذیری در برابر گرد و غبار جمع شده روی قاب است.