Ποιοι είναι οι κύριοι τύποι τεχνολογιών οθονών αφής που χρησιμοποιούνται σε υπολογιστές με οθόνη αφής και σε τι διαφέρουν;

Οι τρεις κυρίαρχες τεχνολογίες αφής στους υπολογιστές με οθόνη αφής είναι η αντίσταση, η χωρητική και η υπέρυθρη.

Οι οθόνες αφής με αντίσταση αποτελούνται από δύο εύκαμπτα στρώματα που χωρίζονται από ένα μικρό κενό. Όταν ασκείται πίεση (με το δάχτυλο, τη γραφίδα ή το χέρι με γάντι), τα στρώματα έρχονται σε επαφή, καταγράφοντας ένα άγγιγμα. Είναι οικονομικά αποδοτικά, πολύ ανθεκτικά στη σκόνη και τα υγρά και μπορούν να λειτουργήσουν με οποιοδήποτε αντικείμενο, καθιστώντας τα ιδανικά για βιομηχανικά περιβάλλοντα με βαριά συντρίμμια. Ωστόσο, προσφέρουν χαμηλότερη οπτική ευκρίνεια και υποστηρίζουν μόνο είσοδο με ένα πάτημα.

Οι χωρητικές οθόνες αφής, οι πιο συχνά προβαλλόμενες χωρητικές (PCAP), χρησιμοποιούν ένα πλέγμα ηλεκτροδίων που ανιχνεύουν τις ηλεκτρικές ιδιότητες ενός αγώγιμου αντικειμένου (όπως ενός ανθρώπινου δακτύλου). Υποστηρίζουν χειρονομίες πολλαπλής αφής, έχουν ανώτερη φωτεινότητα και ευκρίνεια και έχουν υψηλή απόκριση. Αποτελούν το πρότυπο για καταναλωτικές συσκευές, αλλά είναι πιο ακριβά και μπορεί να είναι λιγότερο αξιόπιστα σε υγρά ή βαριά περιβάλλοντα με γάντια, αν και είναι πλέον διαθέσιμα εξειδικευμένα γάντια και βελτιωμένοι αισθητήρες.

Οι οθόνες αφής υπερύθρων (IR) τοποθετούν μια σειρά από διόδους εκπομπής φωτός και φωτοανιχνευτές γύρω από τη στεφάνη. Μια διακοπή του δικτύου υπερύθρων ανιχνεύει την αφή. Η τεχνολογία IR προσφέρει εξαιρετική οπτική ευκρίνεια, υποστηρίζει πολλαπλή αφή και λειτουργεί με οποιαδήποτε μέθοδο εισαγωγής, συμπεριλαμβανομένων των χοντρά γαντιών. Τα κύρια μειονεκτήματά του είναι το υψηλότερο κόστος, η ευαισθησία σε παρεμβολές φωτός περιβάλλοντος και η ευπάθεια στη βρωμιά που συσσωρεύεται στο πλαίσιο.